سه شنبه , ۲ آبان ۱۳۹۶
منچستر

منچستر

منچستر شهری دیدنی در انگلستان

شهر منچستر با جمعیت ۴٩٨٠٠٠ نفر در شمال غربی انگلستان واقع شده است.
مرکز اصلی اداری شهر، بنایی بسیار زیبا است که به سبک گوتیک ساخته شده و تالار شهر نام دارد. این بنا در میدان آلبرت واقع شده و بازدید از آن هم رایگان است. هرچند که به خاطر اداری بودن ساختمان، امکان بازدید از تمام بخش‌های آن وجود ندارد، اما روزهای شنبه برای بازدید از تمام آن تورهایی برگزار می‌کنند.
داخل ساختمان پر از مجسمه‌ها و تزئینات داخلی متنوع است و یک برج هشتاد و پنج متری زیبا هم مانند یک تاج بر سر بنا ساخته شده‌ است.
کانال‌ها و کارخانجات ریسندگی و بافندگی که با قدرت بخار کار می‌کردند، باعث شدند تا منچستر از یک شهرستان کوچک و بی‌روح، تبدیل شود به یک شهر صنعتی بزرگ و پرهیاهو.
ماجرا از دهه‌ی ١٧۶٠ و باز شدن کانال بریج واتر بین منچستر و معادن زغال‌سنگ ورزلی و افتتاح کارخانه‌ی ریسندگی شروع شد. شانزده سال بعد که کانال بریج واتر به لیورپول و دریای آزاد هم رسید، منچستر که به نام کاتنوپلیس‌ هم معروف شده بود، جای خودش را میان شهرهای مهم انگلستان باز کرد. البته در طول این سالها که جمعیت منچستر از نود هزار نفر در سال ١٨٠١ به دو میلیون نفر در سال ١٩٠١ رسید؛ مردم عادی که در واقع همه‌ی زحمت‌ها را می‌کشیدند، از تمام تجملات بی‌بهره بودند و تنها، ‌زندگی در محله‌های کثیف و شلوغ، شرایط کاری بد، ساعت‌ کاری زیاد، شروع کار از سن بسیار پایین، حوادث ناشی از کار و… نصیب‌شان می‌شد.
اواخر قرن نوزدهم، با راه‌افتادن صنعت و تجارت پارچه و بافندگی در آمریکا و قبضه‌کردن بازار، کم‌کم کارخانه‌های نساجی منچستر به آخر خط رسیدند. زمان جنگ جهانی دوم، حتی آن‌قدر نخ در شهر وجود نداشت که بشود با آن یک رومیزی درست کرد. سال‌های بعد از جنگ هم پر از فلاکت و بدبختی بودند. نرخ بیکاری بالا بود و سرانجام در سال ١٩٨٢ از بس کار و بار کساد بود و رفت و آمدی به آن صورت انجام نمی‌گرفت، بندر منچستر (که سابق بر این، سومین بندر بزرگ انگلیس بود) هم بالاخره تعطیل شد.
نقطه‌ی آخر افول منچستر، روز پانزدهم ژوئن سال ١٩٩۶ بود؛ وقتی که انفجار بمب ارتش جمهوری‌خواه ایرلند، بخش بزرگی از مرکز شهر را تخریب کرد. البته بازسازی‌های بعد از این تخریب، باعث شد که بالاخره رنگ و روی منچستر هم عوض بشود و شهر جان تازه‌ای بگیرد.

manchester2

در منچستر با یک کفش خوب برای پیاده‌روی و یک بلیت مترولینک در جیب، به هر جایی از مرکز شهر می‌توان رفت.
محله‌ی چینی‌ها نزدیک مرکز شهر و در خیابان پورتلند است. در جنوب‌غربی ناحیه‌ی مرکزی شهر، محله‌ی کسل‌فیلد و دینز‌گیت لاک واقع شده که در قرن نوزدهم تأسیسات صنعتی در آن بود و در حال حاضر، به یک زمین بازی باحال تبدیل شده‌ که جان می‌دهد برای گذراندن آخر هفته.
کمی بیشتر که به سمت غرب بروید، به سلفورد کوییز می‌رسید. حتی اگر زیاد هم اهل فوتبال نباشید، قاعدتاً باید اسم تیم منچستر یونایتد را شنیده باشید؛ ورزشگاه اولد ترافولد که خانه‌ی این تیم محسوب می‌شود، همان نزدیکی‌هاست.
منچستر آب و هوای معتدل اقیانوسی دارد و به ندرت خیلی گرم یا خیلی سرد می‌شود. میزان بارندگی در این شهر نسبت به دیگر مناطق بریتانیا کمتر از حد میانگین است و روزهای آفتابی‌اش هم -مثل لندن– زیاد نیستند. هوای منچستر طوری نیست که بگوییم در برخی مواقع سال آن‌قدر هوا بد است که به رفتن به آن‌جا نمی‌ارزد.
منچستر روزهای گرفته و خاکستری هم دارد. شاید به نظر عجیب برسد، اما این‌‌جور روزها، جذابیت شهر را برای بازدیدکنندگان بیشتر هم می‌کنند.

مکانهای دیدنی شهر :

مکانهای زیبا و دیدنی شهر شامل : کتابخانه و تئاتر مرکزی، گالری هنر منچستر، اوربیس، موزه علم و صنعت، موزه امپراتوری جنگ، اولد ترافورد، موزه ی منچستر، کلیسای جامع منچستر، خانه ی ایزابت گسکل، رصد خانه گادلی، کتابخانه جان ریلندز، لوری، موزه ی تاریخ مردم، مدرسه موسیقی و کتابخانه چتهام، گالری ویت ورت.

حمل و نقل در منچستر :

سیستم حمل و نقل عمومی منچستر عالی است. اگر می‌خواهید که در طول روز، زیاد در شهر رفت و آمد کنید، بهتر است بلیت‌های روزانه‌ای را که برای اتوبوس، قطار و مترولینک معتبرند، تهیه کنید.
تاکسی در منچستر ارزان‌تر از لندن تمام می‌شود و کرایه‌ی مسیرهای داخل شهر، بین ۵ تا ١٠ پوند است. برای مسیرهای خارج از شهر هم یا می‌توانید کرایه را از قبل با راننده طی کنید و یا از او بخواهید که تاکسی‌متر را روشن کند.
کنار خیابان‌های منچستر می‌شود با بلندکردن دست و علامت‌دادن، تاکسی گرفت، البته فقط تاکسی‌های سیاه‌رنگ را. تاکسی‌های دیگری که علامت زردرنگ انجمن شهر منچستر را روی کاپوتشان دارند، باید تلفنی رزرو کنید. شماره‌ی تلفن آژانس مربوطه هم معمولاً روی در تاکسی نوشته شده ‌است. به این تاکسی‌ها مینی‌کب هم می‌گویند.
حواستان باشد که شب‌های آخر هفته بعد از تعطیل‌شدن بارها در مرکز شهر، معمولاً تاکسی سیاه به سختی پیدا می‌شود و اگر از قبل فکر یک وسیله‌ی جایگزین را کرده باشید، راحت‌تر خواهید بود.

مترولینک :

مترولینک که به نام ترم یا مت هم شناخته می‌شود، نام سیستم محلی حمل و نقل عمومی منچستر است. اگر نقشه‌ی مترولینک را داشته باشید، ‌استفاده از آن پیچیدگی خاصی ندارد و رفتن به هر نقطه از شهر، آسان است.
manchester1


question_markبرای کسب اطلاعات بیشتر جهت اخذ ویزای توریستی کلیک کنید